ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ

* Πατώνουμε ή αλλιώς Άγιε Νικόλα Βόηθα … κούνα κι εσύ τα χέρια σου!
* Η είσπραξη των δημοσίων εσόδων έχει μειωθεί δραστικά, οι τραπεζικές καταθέσεις μεταφέρονται σε σεντούκια και στο εξωτερικό, οι επενδύσεις έχουν σταματήσει ολότελα κάτω από ένα κλίμα αβεβαιότητας και απόλυτης έλλειψης εμπιστοσύνης. Η κυβέρνηση, έχοντας μπερδέψει επιθυμίες με πραγματικότητες, συλλαμβάνεται να μην έχει σχέδιο και πρόγραμμα για τίποτα, να τα κάνει θάλασσα ακόμη και στο ανθρωπιστικό ζήτημα των στρατόπεδων συγκέντρωσης ξεπέφτοντας με τον ερασιτεχνισμό της να απολογείται στις πιο απάνθρωπες δυνάμεις της κοινωνίας, για να καλύψει τις ευθύνες της να επινοεί συνωμοσίες, τη διελεύκανση των οποίων, αν και την προαναγγέλει με ιερή αγανάκτηση, λησμονεί να την ανακοινώσει και καταφεύγει σε εξιλαστήριες ανθρωποθυσίες μέσα σε ένα νεφελώδες κλίμα που τα αφήνει όλα αναπάντητα και ημιτελή. Η σύμπλευση με την ακροδεξιά, απαραίτητη συμμαχία για να συντηρηθεί το κλίμα της πανεθνικής και παλλαϊκής εγρήγορσης, έχει πάρει επικίνδυνες διαστάσεις. Δεν μας αρκεί το Κούγκι των ψεκασμένων, που έχουν απειλητικό στρατηγικό μερίδιο στην κυβερνητική πολιτική, έχουμε και την εριστική «19χρονη» ευσεβή πρόεδρο της Βουλής, που προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή, εφευρίσκοντας επικίνδυνες βυζαντινές νομικίστικες ατραπούς για να κολακέψει για δεύτερη φορά τη Χ.Α. Ταυτόχρονα η κυβερνητική «Αυγή» διαφημίζει τις εκπομπές του ακροδεξιού ευσεβή Νικολόπουλου και η Χ.Α. αποθρασυμένη από το μετεκλογικό ευνοϊκό κλίμα έχει πολλαπλασιάσει τις επιθέσεις της σε φουκαράδες. Δεν είναι χειρότερος ο ΣΥΡΙΖΑ από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Υπερτερούσε μάλιστα με παρθενική αρετή σε ηθικά πλεονεκτήματα και είχε τη δυνατότητα να αλλάξει συνειδήσεις, να δώσει τη μάχη του Διαφωτισμού, να φέρει τις πιο ώριμες και αναγκαίες προοδευτικές θεσμικές μεταρρυθμίσεις, να εφαρμόσει τις όσο πιο δυνατόν δικαιότερες και παραγωγικότερες οικονομικές πολιτικές, στα πέρα από την καλή ή την κακόβουλη θέληση του οποιουδήποτε, δεδομένα και αδιαπραγμάτευτα πλαίσια της Ε.Ε. κερδίζοντας την εμπιστοσύνη του διεθνούς περιβάλλοντος και της κοινής γνώμης. Έχει όμως ολοφάνερα επιλέξει να κολακέψει και να συμπλεύσει με καθυστερημένα συντηρητικά κοινωνικά στρώματα και με τους εκμεταλλευτές τους, τους μεγιστάνες της διαφθοράς, η υποτιθέμενη σύγκρουση με τους οποίους ολοένα αναβάλλεται. Έκανε άσχημο ξεκίνημα με έφοδο βουλευτών του στα αμαρτωλά αυτοκίνητα και με αντιδημοκρατική ‘πράξη νομοθετικού περιεχομένου’, την οποία είχε καταδικάσει ως μέθοδο επίμονα ακόμη και μετεκλογικά δια στόματος Κωνσταντοπούλου. Μειονεκτεί μάλιστα από τους προκατόχους του στο γεγονός πως αυτός δεν έχει πρωτογενή συστημικά ανακλαστικά αυτοσυντήρησης και επιβίωσης και ενδόμυχα θεωρεί την οικονομική καταστροφή ως αφετηρία επανάστασης και εγκαθίδρυσης μιας τριτοκοσμικής κομμουνιστικής νησίδας σύμφωνης με τις νεανικές ονειρώξεις των περισσότερων στελεχών του. Μια πιθανότητα να γλυτώσουμε τα χειρότερα είναι να το αποφασίσει ο βασικός υπεύθυνος της σημερινής μετεκλογικής κατάστασης, ο κ.Τσίπρας. Έχει μια πολύ σοβαρή αιτία για να το κάνει. Όσο μεθυσμένος κι αν είναι από τη νίκη του ξέρει πολύ καλά πως η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία δεν θα σημάνει μόνο το επώδυνα άδοξο και απότομο τέλος της πολιτικής του καριέρας, αλλά θα τον καταστήσει στόχο επιθέσεων ‘αγανακτισμένων’ πελατών, που θα ζητούν την κεφαλή του επί πίνακι. Μπορεί να το αντιληφθεί και να δώσει τη μάχη των λογικών και εφικτών συμβιβασμών, απομακρυνόμενος από τους ακροδεξιούς συμμάχους και από εκείνους τους ανεδαφικούς, ιδεοληπτικούς και ύποπτους συντρόφους του, που δεν βρήκαν ακόμη το θάρρος να ζητήσουν συγνώμη για την υποστήριξη που πρόσφεραν ακόμη και σε φονιάδες μικρών παιδιών (σφαγή της Σρεμπρένιτσα). Η στρατηγική θέση της χώρας στη Δύση είναι δεδομένη ακόμη και στο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, όσοι βαυκαλίζονται με τα φασιστικά «ευρασιατικά» ιδεολογήματα του Ντούγκιν, σαν τραγικό απόηχο και ανομολόγητη νοσταλγία του νεανικού σταλινικού κόσμου τους που κατέρρευσε, θα διαψευστούν οικτρά. Η Ελλάδα και ο λαός της δεν έχουν ούτε τη δύναμη ούτε βεβαίως την ηθική υπόσταση για να αλλάξουν τον κόσμο, όπως βαυκαλίζονται και αυτοκολακεύονται κάποιοι έμμισθοι επαγγελματίες επαναστάτες του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν όμως τη δυνατότητα να αλλάξουν τον κακό εαυτό τους, να χτίσουν μια δικαιότερη και ορθολογικότερη κοινωνία, λιγότερο εγωιστική, που να μην αναζητά υποχρεωτικά και μονομερώς ενόχους έξω από τα σύνορά της και έτσι να γίνουν ευτυχέστεροι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s